Op 7 en 8 maart was ik bevoorrecht om een tweedaagse werkconferentie bij te wonen op Aruba

Doel van de werkconferentie ‘No Mas, No More’ was om gezamenlijk de aanpak van huiselijk geweld in het Koninkrijk der Nederlanden te versterken en een stap verder te brengen. Ieder (ei)land heeft een delegatie samengesteld van professionals die een bijdrage kunnen leveren aan het versterken van de aanpak: beleidsmedewerkers, hulpverleners (opvang, jeugd, slachtoffers, artsen, maatschappelijk werk), politie en justitie en NGO’s. Zelf begeleidde ik een workshop over het vormen van een laagdrempelig meldpunt.

De delegatie uit Nederland kwam zeker niet alleen informatie brengen. We zijn verrijkt naar huis teruggekeerd met tal van ideeën.

Indrukwekkend was de presentatie van Ms.Joy Arnell over de effecten van orkaan Irma in relatie tot huiselijk geweld. Fantastisch was het persoonlijke verhaal van een ervaringsdeskundige die kracht en moed had gevonden. Treffend was het pleidooi van Dr. Glenda Simms om waarden en normen bij kinderen onder de aandacht te brengen. Ronduit indrukwekkend waren de onderzoeksresultaten van Pr. Adele Jones naar huiselijk geweld.

De ideeën die voldoende draagvlak hadden, zijn vertaald in concrete acties die in 2018 opgepakt zullen worden. Dit heeft een mooie puzzel opgeleverd (zie plaatje)

Geïnspireerd door alle inzichten en gesprekken zijn collega Gerrianne Rozema van Sterk Huis en ikzelf aan de tekentafel gaan zitten en hebben onze inzichten vertaald naar een wens om 5 topics in alle regio’s te adopteren.

Topic 1: bescherm het ongeboren kind.

Topic 2: jonge jongens en meisjes weten wat normaal en niet normaal is en kinderen groeien beschermd op.

Topic 3: Tieners en adolescenten zijn zich bewust van gevaren en weten waar ze moeten zijn voor hulp.

Topic 4: Mannen en vrouwen durven nieuwe keuzes te maken.

Topic 5: ouderen zijn in beeld en veilig.

 Huiselijk geweld en kindermishandeling (inclusief seksueel misbruik) hebben zeer ernstige gevolgen. In iedere levensfase komt het voor, heeft het geweld een eigen verschijningsvorm en vraagt een aanpak op maat. Privé geweld is een zaak & taak van ons allen!

Masha danki

Debbie Maas

 

Kennis en dialoog over partnergeweld gewenst

Deze week is huiselijk geweld volop in het nieuws. Het onderzoek Welk geweld telt? Opvattingen van Nederlanders over partnergeweld levert voor het eerst inzicht in hoe Nederlanders aankijken tegen geweld tussen (ex-)partners. Ruim 3.000 Nederlanders zijn gevraagd hoe zij denken over de omvang en aard van partnergeweld, maatschappelijke spreiding en morele aspecten. Het onderzoek is uitgevoerd door Atria en Blijf Groep in samenwerking met onderzoeksbureau Motivaction.

Op social media en op tv roept de uitkomst van het onderzoek nogal wat reacties op (Bijna 1 op de 3 Nederlanders vindt partnergeweld onder bepaalde omstandigheden acceptabel). Dit fascineert mij enorm. Vanaf de jaren 90 is er steeds meer aandacht gekomen voor het thema huiselijk geweld. De nota privé geweld, publieke zaak heeft in 2001 een boost gegeven als het gaat om bewustwording, taboedoorbreking, meer meldingen en interventies. Als het gaat om het doorgronden van huiselijk geweld is er echt nog werk aan de winkel. Wist u bijvoorbeeld dat de term huiselijk geweld door gezinnen vaak niet geassocieerd wordt met wat er gebeurd, waardoor hulp vragen pas aan de orde is bij acute onveiligheid? Wist u dat geweld vaak van generatie tot generatie is doorgegeven en patronen lastig te doorbreken zijn? Wist u dat er sprake is van schuld- en schaamtegevoelens zowel bij plegers als slachtoffers? En wist u dat er meerdere verschijningsvormen zijn van huiselijk geweld?

Kortom de kennis rondom het thema huiselijk geweld dient verder verspreid! Dit zal het beeld over wat wel en niet toelaatbaar is veranderen, daarvan ben ik overtuigd. Mooi dus dat dit onderzoek de dialoog brengt! Laten we dit thema in het belang van al die gezinnen hoog op de agenda houden.

Debbie Maas

Snellere inzet van hulp door samenwerking

Onderzoekers van de Fontys Hogeschool concluderen uit onderzoek dat professionals in multidisciplinaire teams die kinderen moeten helpen niet goed samenwerken en elkaar wantrouwen. Is dit een bekend beeld? Soms wel helaas.

Maar er zijn ook fantastische voorbeelden. Zo kennen we in West-Brabant al jaren een huiselijk geweld overleg. In het overleg worden ernstige huiselijk geweldsituaties geanalyseerd, risico’s qua veiligheid ingeschat en scenario’s gemaakt in samenwerking met Justitie. Op basis van geanalyseerde informatie van de ketenpartners, wordt gekeken welke hulp aansluit op betreffende betrokkenen in de huiselijk geweld situatie. Met de partners hebben we het standpunt ingenomen dat we (tenzij onvermijdelijk) samen met gezinnen plannen willen maken en niet over gezinnen willen spreken. In 2016 heeft dit geresulteerd in scholing aan professionals hoe familieberaden te organiseren en hoe je samen tot veiligheidsplannen komt. Er zijn meer familieberaden gehouden om met gezinnen veiligheidsplannen te maken die bij de evaluatie door gezinnen en betrokken met een gemiddeld cijfer van 8,1 zijn beoordeeld. Deze ervaringen smaken naar meer. Deze maand hebben de partners samen een innovatievoorstel omarmd waarbij de vorm van het huidige overleg als ook slimme en snelle routes voor inzet nader bezien en uitgewerkt gaan worden.

Doel: in samenspraak met direct betrokkenen snellere inzet van hulp in complexe zaken, voorkomen van herhaald slachtofferschap, vergroten van de veiligheid! We gaan ervoor!

 

Bevlogenheid rondom de thema’s huiselijk geweld en kindermishandeling

Deze week had ik het genoegen om te spreken met een burgemeester. Ze vroeg naar de passie voor de opdracht bij Veilig Thuis. Wat een fantastische vraag!

Waarom zijn de thema’s huiselijk geweld en kindermishandeling zo boeiend? Als ik mensen privé en werk gerelateerd spreek hoor ik vaak voorbeelden vanuit hun directe omgeving. De persoonlijke vaak schrijnende verhalen raken mij en intrigeren mij ook. De problematiek is zo dichtbij en tevens soms ongrijpbaar omdat het achter de voordeur afspeelt. Mijn passie ligt bij het bespreekbaar maken van geweld. Daarnaast zie ik het als onze missie om (jarenlange) patronen van geweld te doorbreken. Als de burgemeester dan vertelt welke acties zij zelf al heeft uitgevoerd en van plan is om het op te pakken, word ik blij. De aanpak van huiselijk geweld en kindermishandeling is namelijk een gezamenlijke opdracht van iedereen… van burgemeester tot buren. Hoe ingewikkeld dat soms ook is.

Stilstaan bij de bedoeling is belangrijk. Uitleg aan gezinnen over de bedoeling is evenzo relevant. Natuurlijk is het ingewikkeld als een professional van Veilig Thuis aanbelt bij gezinnen die zelf niet om hulp hebben gevraagd. Natuurlijk gaan we er ook ervan uit dat mensen heel veel van elkaar en/of hun kind houden. Het belang van veiligheid checken en/of creëren is echter wel een gezamenlijk belang. Het gesprek hierover vanuit gelijkwaardigheid en zonder oordeel creëert een opening om zorgen te bespreken en veiligheid te creëren daar waar nodig. Als we dichtbij onze bedoeling blijven kunnen we geweld wellicht eerder uitsluiten maar komen we ook een stap dichterbij om generationele overdracht van geweld te doorbreken.

Geïnspireerd door eigen collega’s

Stilstaan bij je eigen werk is een luxe wat we onszelf te weinig gunnen. Ik kreeg de vraag van twee medewerkers van Veilig Thuis om een voorlichtingsbijeenkomst bij te wonen aan professionals van kinderdagverblijven. Hier zei ik graag ja tegen. Als je beleidsmatige en/of strategische keuzes maakt, dienen deze gevoed vanuit de inhoud.

De bijeenkomst werd op een warme avond gehouden. Het was dan ook fantastisch om te zien dat de opkomst goed was terwijl het toch echt wel terrasweer was. De collega’s van Veilig Thuis gaven uitleg maar gingen vooral in gesprek over de praktijk. Eerlijke verhalen werden gedeeld. Zo is het erg lastig om in gesprek te gaan met ouders die hier eigenlijk niet voor openstaan. Iemand vertelde over haar eigen buren. Tips werden uitgewisseld. Je kunt pas iets doen aan kindermishandeling en huiselijk geweld als je het ziet. Ook is het belangrijk dat er sleutelfiguren binnen de organisatie zijn die weten welke stappen te volgen. Met filmpjes, quizvragen, stellingen en open dialoog wordt een taboe onderwerp openhartig besproken en voorzie ik dat met elkaar een stukje meer veiligheid achter de voordeur bereikt is. Trots op de collega’s die zo passievol over hun werk spreken en anderen inspireren.

– Debbie Maas, Adjunct-directeur Veilig Thuis West-Brabant

Efficiënt vergaderen

Het zal u niet verbazen dat ik regelmatig in overleggen zit met uiteenlopende gremia. Zoals we intern ook kritisch zijn wat het doel van een bespreking is, wie daarbij aanwezig moet zijn én met welk resultaat, zo vraagt dit ook reflecteren op doelmatigheid van de vele overleggen die er zijn met andere netwerkpartners.

Deze week had ik een overleg geïnitieerd om het samenwerkingsmodel Veilig Thuis, Politie en Openbaar Ministerie te bespreken om te komen tot handzame afspraken. Het overleg kreeg een mooie wending. Met elkaar is verkend hoe de meeste slagkracht behaald kan worden. Uiteraard weten de mensen die dagelijks samenwerken het beste wat er moet gebeuren. Het samenwerkingsmodel is niet een statisch iets wat behoort bij de drie genoemde partijen. We hebben ook anderen nodig zoals gemeenten en andere justitiepartners. We gaan overleggen in elkaar schuiven om optimaal resultaat te boeken, zodat collega’s knelpunten vanuit de praktijk kunnen adresseren op een platform wat acties onderneemt om oplossingen te bieden. Dit geïnitieerde overleg heeft zichzelf zeer efficiënt opgeheven. Heel effectief vergaderd dus.

– Debbie Maas, Adjunct-directeur Veilig Thuis West-Brabant

Directe actie bij onveiligheid

Mijn blogs gaan vaak over onze lerende organisatie en de samenwerking die we aangaan met netwerkpartners, professionals en burgers. Alles staat in het teken van de aanpak van huiselijk geweld en kindermishandeling. Vandaag voel ik de behoefte om stil te staan bij onze fantastische gedreven mensen.

Zomaar op een vrijdagmiddag komen 5 crisismeldingen binnen. Dit betekent aanpoten! Veilig Thuis West-Brabant gaat namelijk actief naar deze gezinnen toe om gevaar te taxeren, af te wenden en veiligheid te creëren. Dit duurt dus geen maanden maar gebeurt dezelfde dag. Onlangs zijn de Inspecties langs geweest om te toetsen hoe wij zicht op veiligheid geborgd hebben. Grootse complimenten hebben we ontvangen voor de wijze waarop we veiligheidsplannen en veiligheidsafspraken maken met gezinnen, hun directe omgeving (denk aan opa’s en oma’s, buren etc.) maar ook met de geëigende netwerkpartners die betrokken zijn.

Uiteraard snappen wij als geen ander dat er een vergrootglas ligt op onze werkwijze. Geweld in afhankelijkheidsrelaties is onacceptabel en ontzettend belangrijk om te volgen of de goede dingen gebeuren. Jazeker, uiteraard zien wij ook elementen die verbetering behoeven en dragen zelf actief suggesties aan en staan zeer open voor feedback. Zo hebben we het initiatief genomen om samen met scholen bijeenkomsten te organiseren om samenwerking te optimaliseren. Ook zijn we de afgelopen maanden druk bezig geweest met een veranderslag in onderzoek (en rapportage) waardoor de Raad voor de Kinderbescherming vaak enkel verkort onderzoek hoeft te doen.

De aandacht voor de beschermingsketen kan u niet ontgaan zijn. Dit ondersteunen wij van harte, daar waar we verbeterslagen kunnen maken staan we vooraan om te leren en te anticiperen. Mag ik dan toch ook echt even aandacht vragen voor de ontzettend mooie dingen die gebeuren? We schakelen dagelijks met straf- en zorgpartners om veiligheid te creëren (dag en nacht). Onze aanpak vraagt ook zorgvuldigheid en aansluiten bij wat wel goed gaat. Soms is stap voor stap beter dan rigoureus ingrijpen met trauma als gevolg. Uiteindelijk is ons belang duurzame veiligheid van alle betrokkenen. Daar maken we ons sterk voor. Daarom chapeau voor de medewerkers van Veilig Thuis, ik ben ongelofelijk trots op wat ze doen!

– Debbie Maas, Adjunct-directeur Veilig Thuis West-Brabant

Doel van samenwerking Veilig Thuis en justitiepartners

Deze ochtend vindt er een werkbijeenkomst plaats in Amersfoort over samenwerking Veilig Thuis, Politie, Openbaar Ministerie, Reclasseringspartners en Raad voor de Kinderbescherming. Vooraf is een bestuurlijk overleg gepland als aftrap. Mij is gevraagd om vanuit het ondersteuningsteam waarin de organisaties samen met VNG vertegenwoordigd zijn iets te vertellen over het belang van samenwerking.

De aanpak van huiselijk geweld en kindermishandeling is niet belegd bij 1 partij maar vraagt inzet van de gehele maatschappij. Het OM, politie, RvdK, Reclassering en Veilig Thuis organisaties leveren ieder vanuit eigen rol, taakopvatting en bevoegdheden een bijdrage.

We constateren dat inzet zonder samenhang niet genoeg effect heeft. Dit blijkt uit de vele doden die jaarlijks te betreuren zijn maar ook vanuit de kennis aangaande complexiteit van deze problematiek die vaak van generatie tot generatie wordt doorgegeven.

We moeten de handen ineenslaan want we hebben hetzelfde doel; duurzame veiligheid creëren bij gezinnen en kwetsbaarheid verminderen. We willen toewerken naar effectieve betekenisvolle interventies. Want soms is oplegging van een agressieregulatie programma meer effectief dan een taakstraf en dient de toezichthouder ook te bezien of veiligheid van partner en kinderen geborgd is. Ook dient Veilig Thuis bij de taxatie van gevaar nauw samen te werken met de politie om het proces van sporen veiligstellen of bruikbaar verhoor niet te verstoren. Dit zijn enkele voorbeelden maar er is nog zoveel meer te verbinden voor optimaal resultaat. Ons pleidooi is om medewerkers in de regio’s in staat te stellen om vanuit een lerende context de zoektocht naar betekenisvolle interventies aan te gaan. Dit vraagt bestuurlijk contact, commitment en een ambitieuze agenda. Aan de slag!

Samenwerking met de strafrechtketen

In vergelijking met vorige jaren zie ik een enorme vlucht in samenwerking met de strafrechtketen. Een prachtige ontwikkeling van focus op straffen naar een bijdrage leveren aan een maatschappelijke baat.

Het belang van samenwerking wordt steeds meer gevoeld en in de praktijk ervaren. Er zijn tal van initiatieven zoals het samenwerkingsmodel Openbaar Ministerie, Politie en Veilig Thuis. Ook zijn er steeds meer netwerken straf en zorg landelijk en in regio’s actief om betekenis te geven aan een integrale aanpak. Donderdag 9 februari 2017 wordt de dag van de strafrechtketen georganiseerd wat gaat over maatschappelijke uitdagingen voor een rechtvaardig en veilig Nederland. Hoe mooi is het dat Politie, Openbaar Ministerie, Reclassering Nederland, Raad voor de Kinderbescherming en Veilig Thuis samen een workshop verzorgen over onze waarde gedreven samenwerken binnen ons netwerkverband. Vol passie zal ik die dag met mijn collega netwerkpartners uitdragen hoe zinvol samenwerking is en welke slagen we hiermee willen gaan maken met als doel om anderen te inspireren en slimme tips mee te nemen voor onszelf. Ik heb er zin in.

Debbie Maas

Nieuw jaar, nieuwe ideeën

Ik merk dat de start van het nieuwe jaar weer frisse ideeën brengt. Het bruist en borrelt binnen het sociale domein.

Gemeenten en partners starten 2017 met initiatieven om samenwerking te bevorderen en de keten efficiënter in te richten en effectiever te maken. Deze brainstormsessies genereren veel energie merk ik. Omdat we voor de hele regio West-Brabant werken, heb ik het genoegen om kennis te nemen van vele ideeën. Gelukkig zie ik een trend, namelijk dat samenwerking meer lokaal ingebed wordt en een gezamenlijk proces naar eenheid van taal en effectiviteit wordt gezocht. Mooi om daar een onderdeel van uit te maken maar ook een kritische luis in de pels te zijn. Overal waar ik kom vraag ik naar de visie van de ervaringsdeskundigen. We willen meer praten met gezinnen in plaats van over. Laten we niet alleen keukentafelgesprekken voeren hoe het gaat….. maar ook gezinnen aan de tekentafel vragen in het kader van doorontwikkeling van hulp- en dienstverlening.

Binnen Veilig Thuis West-Brabant hebben we dit voornemen ook uitgesproken. Doorontwikkeling of wijziging van werkwijzen vraagt een check naar nut en noodzaak bij onszelf, onze partners en gezinsleden met ervaring. We willen graag betekenisvol werken. Samen werken aan Veilige thuissituaties.

Debbie Maas